Leven vanuit je hart, doen wat je hart je ingeeft, willen we dat niet allemaal?
Maar hoe doe je dat dan? In onze maatschappij leren we al van kind af aan te leven vanuit ons hoofd. In het onderwijs ligt de nadruk op werken met je hoofd. We leren beslissingen te nemen door de mogelijkheden tegen elkaar af te wegen en lijstjes te maken met voors en tegens.
Als je wel vanuit je hart leeft, dan loop je het risico om gekwetst te worden. Die pijn uit zich in het sluiten van je hart of door het te beschermen door er muren omheen te bouwen.
Door te leven vanuit je hoofd raak je jezelf kwijt. Je krijgt het gevoel dat jij je gedachten bent. Je maakt je (vaak onterecht) zorgen en er speelt zich van alles af in je hoofd wat niets meer met de werkelijkheid te maken heeft. Je voelt je onrustig en ongelukkig.
Dan ineens besef je dat je vanuit je hoofd leeft en eigenlijk niet meer zo goed weet hoe je vanuit je hart zou moeten leven.
Als je leeft vanuit je hart, dan leef je vanuit liefde. Je kunt angst en zorgen achter je laten, omdat je weet wat goed voor je is. Je bent in verbinding met anderen en durft jezelf te zijn en te laten zien. Je kiest dan precies dat wat bij je past. Zo is het leven bedoeld.
Je kunt jezelf helpen om meer vanuit je hart te leven door:
- dagelijks te mediteren en je aandacht naar je hart te brengen
- de tijd te nemen om je pijn te (h)erkennen en los te laten
- voor elke beslissing de tijd te nemen om naar je hart te luisteren
- een rozenkwarts bij je te dragen
- jezelf te accepteren zoals je bent, dus ook je minder leuke kanten
- te dagdromen
- te dansen
- kwetsbaar te durven zijn
- rozenolie te branden
Pas als je leeft vanuit je hart (met een vleugje verstand), leef je werkelijk!
Leef en heb lief!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten